مگه مال ننته؟!

متن ترانه

اینجا تریبونه یا چاله میدون؟
وقتی منطق کم میاد، فحش میشه قانون!
می‌گن سیاستمدارن، دیپلماتن...
اما نقاب که میفته، ذات آدما رو می‌شه!

نشستن روبه‌رو، بحثِ جنگ و توافق
یکی با سند می‌گه، یکی پُر از تناقض
بحثِ تنگه هرمزه، منافع و شاهرگ
یکی نگران کشوره، یکی تو فکر باج‌دهی به گرگ!
ثابتی می‌گه چرا ابزارِ قدرت رو می‌دی مفت؟
پای میز مذاکره، باید حرفِ محکم گفت
به جای جواب منطقی، زدی به جاده خاکی
عضو امنیت ملی؟! تو که شبیهِ یه لاتِ شاکی!
نقاب دیپلماسی پاره شد با یه تلنگر
مغزت قفل کرده بود، زدی به هوچی‌گری و غرغر!

فریاد می‌زنی: «تنگه مگه مال ننته؟!»
این حرفای رکیک، نشونِ خالی بودنِ چنته‌ته!
می‌گی: «مال عمه‌ته؟! یا که ارث باباته؟!»
ادب نماینده رو ببین، این اوج انحطاطه!
کم میاری بحثِ سیاسی رو ناموسی می‌کنی؟
داری اعتبار مجلس رو خط‌خطی و طوسی می‌کنی!
ثابتی گفت: «چرا چاله میدونی حرف می‌زنی؟»
تو به ریشه‌ی اخلاق داری تیشه می‌زنی!

سالیان سال استاندار و سرکنسول بودی
ولی تو الفبای ادب، رفتی تو مردودی
ادعات می‌شه نماینده‌ی نود و نه درصدی؟
ولی تو دریای بی‌ادبی، رکورد رو زدی!
می‌گی از جنگ نمی‌ترسم، می‌خوای بدی امتیاز
می‌گی مذاکره کنیم، حتی با دستِ دراز
تهمت می‌زنی که طرفِ مقابل رانتیه
ولی دروغات واسه مردم دیگه عادیه
کسی که به هم‌وطنش این‌طور می‌تازه و می‌دره
چطور می‌تونه واسه کشور حقّی رو بخره؟


مگه تنگه هرمز، ملک شخصی کسیه؟
تنگه مال ملته، این جای بی‌کسیه؟
اگه وا بدیم، فردا می‌گن خلیج هم بدیم بره
با این لحن و این سواد، کشور تو خطره!


 تاریخ می‌نویسه کی وایساد پای وطن
کی با فحش و بی‌ادبی، حرفاشو زد تو دهن
آقای شهریاری، اینجا تریبونِ ملته...
ادب مرد، به ز دولته!

نظرات

۰ دیدگاه

امتیازدهی چندبُعدی

فقط کاربران واردشده می‌توانند رأی بدهند. رأی قبلی‌تان قابل ویرایش است.